Dagboek Banfora (december)

Laatste fragmentjes over mijn Dioula-maand in Banfora...

tienermoeder

Buurmeisje F. (15 jaar) is al 9 maand zwanger. Normaal wordt een zwanger tienermeisje door haar familie verstoten of mag ze alleszins niet meer bij haar moeder blijven wonen, maar F. woont nog steeds thuis. Ze gaat nog alle dagen naar school en heeft een mooi rond buikje. ‘s Avonds na school verkoopt ze de groentjes van m’n groentjestante, haar mama. Maandag ging F. te voet naar het ziekenhuis en werd een prachtig kindje geboren. F. heeft niet gehuild of geschreeuwd tijdens de bevalling, want dat zou ongeluk brengen voor een volgende bevalling. Vandaag ziet ze er nog even jong en mooi uit, moe is ze niet. Het kindje wordt al geshminkt, nog voor ze een naam heeft. Die krijgt ze pas na een week. En dan gaat F. ook weer naar school.

koeiensoep 

Tanti groentjes (foto) maakt koeienmaagsoep klaar voor de jonge mama. Dat zou herstel- en genezingsprocessen bevorderen. Awa zat dan weer ‘koeienkopsoep’ te slurpen. Het zat vol zeer onaantrekkelijke brokken… maar naar het schijnt waren het geen hersenen. Koeienhersenen horen namelijk niet in de soep, maar op de sandwich!

8 dagen 

Een week later kreeg onze baby haar vader op bezoek. De naam werd gekozen: Sakinatou. Dezelfde dag werd ze ook kaalgeschoren, zodat stevigere haren konden groeien. Terwijl ze op m’n schoot lag en ik de armpjes vasthield, prikte tante met haar vingers zonder moeite en gehuil 2 oorbelletjes door de oorlelletjes.
Naar het schijnt zijn mensen het minst gevoelig voor pijn op de 8ste dag van hun leven. Ik vroeg me af of ze daarom zo rustig bleef?

gebed 

Toen Yabouba, één van de (moslim)vrienden in Banfora, weg moest omdat hij wou gaan bidden riep ik hem na “zeg God dat ik Hem ook groet, en dat ik van Hem hou”. Achteraf kwam Yacouba terug… Hij had m’n boodschap overgebracht en God had gezegd dat Hij m’n groet ontvangen had (niet dat Hij ook van me hield), maar dat Hij wel wou dat ik moslim werd =)

(fotootjes marktje in Banfora)

gek 

Maandag had ik een vreemde interactie met een vreemde man op de markt. Hij is denk ik niet 100% in orde en vraagt me altijd om geld of cadeaus. Deze keer vroeg hij me of ik een flesje (parfum?) zou kopen voor hem. Om hem te plagen zei ik dat ik wel een flesje nagellak kon kopen, als hij dat wou… Tot m’n grote verbazing accepteerde hij m’n voorstel en moest ik dus m’n geld bovenhalen. Tot m’n nog grotere verbazing lakte hij al z’n nagels slordig rood.

Een andere vreemde man (hier wordt hij ongenuanceerd 'fou' genoemd), vroeg me trouwens ook elke dag geld. Hij vond zichzelf helemaal niet veeleisend. “Gewoon wat geld” zei hij “zelfs al is het maar 3 miljoen…”