hippe opa
Begin december bezochten Awa en ik samen haar familie in Péni, het dorpje waar ik normaalgezien een maand zou doorbrengen. We ontmoeten een oud mannetje met een zeer bijzondere kledingsstijl. Volgens mij moest het een groot- of overgrootvader van Awa zijn, maar blijkbaar was het gewoon een nonkel. Ik vond het een leuk mannetje, en toch zeker een foto waard…
offers
In het midden van een 15-tal hutjes stond hun fetisj Een soort altaar waar blijkbaar regelmatig offers gebracht worden, want de twee kruiken kleefden vol met vogelpluimen. Awa’s nonkel was de man van de grigri… bij hem moest je zijn als je wat van de geesten wilt.
douche
Na een nacht in de kamer van de geesten-man, mocht ik me weer lekker wassen in
een douche die elke voorbijganger gratis televisie bood. Het was gewoon een
hoek naast een hutje… steentjes op de grond en een rieten ‘scherm’ vol enorme gaten.
Een wc was er niet… dat was het zelfde plekje. Ik had nooit gedacht dat ik ooit zou verlangen naar een ‘gewoon, Afrikaans gat in de grond’, al was het met slechts twee muren er rond.
la bouffe
Ondanks de armoede van de meeste dorpelingen, is de gastvrijheid dan weer enorm. Vóór 12 uur kregen we – zonder overdrijven 6 (!!!!) maaltijden aangeboden en in totaal de hele dag 10 gerechten! Voor de geïnteresseerden in detail:
- to met té pikante saus als ontbijt
- rijst met spaghettisaus (saus met spaghetti door gemengd) als ontbijt bij andere mensen
- fonyo/basi (couscous-achtig)
- foutou met pindasaus
- to (geweigerd)
- zoete patat gefrituurd
- rijst met vis en koolsaus
- ché (geen idee wat dat is, iets to-achtig pureeërig)
- spaghetti met vlees
- to
Van de tien keer heb ik vier keer m’n buik volgegeten, de rest was eerder proefjes of beleefd proberen weigeren.
keukentje
1 opmerking:
Straf dat juist weer zo'n arme mensen zo gul zijn!!! christel
Een reactie posten