Mijn excuses voor de maaaanden die passeerden tussen de fotoshoot en het avondfeest. In realiteit waren het maar enkele uren. Hier dan toch nog de laatste trouw-vertelsels.
andere feestregels
Net zoals een ‘aparte uitgang voor dichte familie’ niet werkt, werken ook uitnodigingen niet. Op een trouwfeest voelt iedereen zich uitgenodigd… =) ’s Avonds hadden we geprobeerd een feestje te organiseren voor een ‘gesloten kring’ van vrienden en familie, maar uiteindelijk kwam er meer dan 300 man. Ook het geven van een uur leek weinig invloed te hebben. Bijna een uur wachtten Théodore en ik in de trouwauto, omdat de gasten anderhalf uur ‘te laat’ kwamen. Om toch maar alle clichés te hebben gehad…
menu
Geen rupsen of slangenvlees, maar een heerlijke rauwkostmaaltijd met kip, couscous met tomatensaus, en to (maispuree) met een bladersausje. Nadien waren er drie taarten, rondom versierd met hartjes-snoepjes uit België. Diezelfde snoepjes werden ook per drie in kleine zakjes aan de gasten gegeven als symbolisch bedankje. Hier doen ze het meestal met suikerbonen (ja, op een trouw) maar de snoepjes werden niet minder geapprecieerd.
muziek en dans
Hoewel ik me als kind geen Afrikaans trouwfeest had kunnen voorstellen zonder strooien rokjes, kampvuur, strand en palmbomen, moest ik de realiteit nu toch onder ogen zien. Daarentegen waren de strooien dakjes, de trommels en de blote voeten wél aanwezig. Er werden een heleboel traditionele instrumenten bovengehaald, die enkel in lokale talen een naam hebben, en al gauw dansten de eerste vrouwen naar de ‘dansvloer’. Ook Théo’s neven uit Ouagadougou brachten de ambiance erin met hun voorbereid nummertje. Er werd een grote danskring gevormd en even later danste iedereen mee.
Enkele fotootjes die ontdanks hun qualiteit toch iets van de sfeer meegeven:
1 opmerking:
Eindelijk kwam dan toch het vervolg ;) Het ziet er allemaal SUPER uit! Liefs, Christel
Een reactie posten