Trouwen in Afrika – fotoshoot en rituele groet

trauto

Hoewel ik een witte traktor, een ezeltje of een eenvoudig karretje zalig zou hebben gevonden, had een vriend voor ons een dure witte auto gehuurd. Veel te sjiek voor mij, maar erg dankbaar dat we iets hadden!

fotoshoot

Terwijl chauffeur Clement ons naar hotel Sissiman bracht voor een fotoshoot, merkten we dat we door verschillende genodigden werden gevolg op de brommer. Hier is het de gewoonte dat kerkdienst en (avond)feest mooi aansluiten, en dat iedereen – luid toeterend - de trouwwagen volgt naar de feestzaal. We wilden vermijden dat ‘willekeurige hongerigen’ ons volgden, en hadden daarom bewust een lange pauze gelaten tussen beide feestjes. Blijkbaar had niet iedereen begrepen dat het feest pas ’s avonds laat was. Eerst een perfect moment voor de fotoshoot.
Een miniselectietje:

 

 

rituele familiegroet

Nadien bracht Clement ons thuis voor een rituele groet in de (schoon)familie, zoals het volgens de traditie moet. De wegen van wijk Sarfalao maakten het hem erg moeilijk, aangezien de auto te laag was en te putten van Sarfalao te diep. De koer van de familie Yameogo (én de koer van hun buren) zat stampvol mensen. We werden luid toegejuicht en onthaald met een vreemd vies drankje in een kalebas. Blijkbaar een ritueel welkomstdrankje om de bruid welkom te heten in haar nieuwe familie. Toen ik nadien water vroeg bleek er een waterpanne te zijn en al het water op! Er werd ons een aantrekkelijke rijstmaaltijd bezorgd, maar ik had vooral veel dorst. Gelukkig werd er verder niet veel bijzonders van me verwacht.

klimtocht

Daarna langs de familie Vleugels, die 100 meter verder logeerde. De klimtocht moet kostelijk zijn geweest: allemaal putten en heuveltjes en grachten… Met een fiets of moto moet je hier niet proberen rijden, maar ook te voet op hakken met een lang wit trouwkleed was een hele uitdaging. Helaas geen foto’s van de dag zelf, maar wel'n leuke die enkele dagen eerder werd genomen op diezelfde weg tussen de huizen Yameogo en Vleugels.