Dagboek Ouagadougou - Koudougou (augustus)

Zoals beloofd volgen vanaf nu wat recentere dagboekfragmentjes. Kom zeker regelmatig kijken, want ik hoop op korte tijd alle fragmentjes van augustus tot december te posten.

'pas de problème'

Na vier maanden België eindelijk weer terug in Burkina Faso. Vier maand is niet zoooo lang, maar blijkbaar toch lang genoeg om me weer te vergissen met het Burkinees geld. Toen ik de taxi wilde betalen, haalde ik – tot ieders verbazing – Guinees geld boven! Zelf had ik absoluut niets door… het geld zat sinds februari nog in m’n geldzakje en ik herkende het niet meer als Guinese frang. Ik was blijkbaar op stap met enkel Guinees geld en euro’s, en was uiteindelijk verplicht de taxi 5 euro te geven. Dat is veel te duur voor een taxi hier, maar de taxichauffeur vond het uiteraard ‘pas de problème’ (wat tevens het meest gegeven antwoord is in Burkina Faso!)

televisie 

Dacht je – net als ik eerst - dat televisie in Afrika niet zo belangrijk is? Blijkbaar een vergissing want wie hier een televisie heeft zet die als een afgodsbeeld in het midden van zijn huis. Komt er bezoek langs en de televisie stond nog niet aan, dan is dit het ideale moment. Dikwijls staan hier alle zetels op een rij en de teevee op z’n eentje aan de andere kant. Ik word kriebelig van televisies die zich opdringen en alle communicatie onmogelijk maken. Dan ben ik liever op bezoek bij arme mensen zonder teevee…

het huis van de luilak

Dinsdagavond gaf pastor Jean een bijbelstudie over dienstbaarheid en luiheid. Hij legde uit dat het geen schande is voor een man om te helpen in het huishouden, wat veel Burkinabese mannen toch maar een vreemd idee vonden. “In het huis van de luilak lekt het dak” lazen we in de Bijbel (spreuken). Een week later waren we weer thuis in Bobo en kroop Théodore op het dak. Blijkbaar lekte het in huis,…

zelfspot 

“Ik heb me verdiept in je kindertijd en gezocht naar wat je jarenlang gewild hebt…” zei Théodore terwijl ik m’n ogen moest sluiten. Wie zich de kleine Irene herinnert tijdens haar apenjaren, weet misschien waarover het gaat. “Als ik soms niet in de buurt ben, zal deze nieuwe vriend me vervangen. Gezien de vele gelijkenissen zal dit geen probleem zijn,…” Zelfspot is toch echt een gave…

over chocolade en bruidsschat 

Na m’n lange afwezigheid weer even langs ‘Le Vieux’ in Koudougou om hem te laten weten dat ik terug in het land ben. “Haaa Madame Yameogo” zei de oude man… Ofja, dat hij toch hoopte dat ik snel mevrouw Yameogo zou zijn. Hij was erg blij me te zien, en niet enkel om de Belgische chocolade die ik hem liet proeven. Théodore was voor hem toch een beetje een zoon, zei hij, en hij zou maar wát graag een bezoekje aan m’n papa brengen om voor Théodore mijn hand te vragen…

Een broer of nonkel van de vader moet namelijk naar de vader van het meisje gaan, die op zijn beurt verduidelijkt aan welke voorwaarden de bruidsschat moet voldoen. Papa, denk alvast na over je eisen, en leg je wat chocolade klaar?

dienstbaar

Ik ben nog steeds onder de indruk van de manier waarop kinderen hier steeds bereid zijn iets voor oudere personen te doen. Théodore stuurde een jongetje (dat we niet kennen!) eropuit om eten voor ons te kopen. De jongen was nog maar amper vertrokken, of een zware stortregen joeg ons naar binnen. Tot m’n grote verbazing kwam het kind toch terug, met een maaltijd én het wisselgeld… druipnat!

eiland

Het regende zo hard dat we de mat tot in het midden van de kamer moesten schuiven om min of meer droog te kunnen zitten. Langs alle muren regende het binnen… Deze keer kroop Théodore niet op het dak.

het nut van de handdoek? 

Best leuk, die open douches buiten. Je kunt de zon zien opkomen of ondergaan, voorbijkomende mensen groeten, spelende kinderen observeren en je hebt amper je handdoek nodig. Voordat je de douche uitkomt, heeft de zon je al gedroogd.

Behalve als het regent uiteraard. Dat heeft ook wel iets… Je bent nat voor je de douche binnengaat, en op de handdoek die je over het muurtje hebt gehangen moet je achteraf niet meer rekenen.