Vlamingen
Woensdag 20 februari bezocht ik een Belgisch talibé-dagcentrum (ondertussen weet iedereen dat talibé en garibou hetzelfde is?). De directeur is een moslim-Senegalees met een doctoraat in de sociologie. Lieve sympathieke man met een hart voor kinderen. Interessant dat niet alleen christenen vechten voor een verbetering van de omstandigheden waarin garibous leven!
Ik kwam in een team Vlamingen terecht die juist een feestje organiseerden ter afscheid van een vrijwilligster. Nadat de kinderen uit alle macht piñata’s kapotsloegen met baseballbats, werd er door iedereen zwaar gedanst, ook door de directeur. Vrolijke bedoening!
zoek de garibou
Op mijn verkenning door het kindercentrum zag ik - pas nadat ik de foto trok - dat er een gariboujongen lag te slapen! Deze jongens hebben dikwijls vreselijk korte rusteloze nachten, en zijn blij ergens een plek te vinden waar ze tijdens hun dutje met rust worden gelaten.
kind te koop
De volgende dag bezocht ik weer een ander centrum. De verantwoordelijke is een katholieke man die erg graag vertelde. Bij één van de verhalen kreeg ik tranen in m’n ogen:
Hij vertelde hoe hij er alles aan gedaan had om een jongetje te beschermen die zwaar mishandeld was door z’n meester*. De jongen verbleef een jaar in het kindercentrum en ging alle dagen naar school, tot hij zijn meester* tegenkwam op straat. Deze achtervolgde hem tot in het centrum, en eiste daar 'zijn garibou' terug. Toen de katholieke man als laatste reddingspoging de jongen terug bij z’n ouders wou brengen, wouden deze hem (in het bijzijn van de jongen!) voor wat geld verkopen!!! De jongen huilde en smeekte om het geld te geven, zodat hij mee kon met de katholieke man, maar deze kon zich niet in kinderhandel mengen en was verplicht de strijd op te geven.
Niet alle verhalen kunnen bemoedigend zijn...
De volgende dag bezocht ik weer een ander centrum. De verantwoordelijke is een katholieke man die erg graag vertelde. Bij één van de verhalen kreeg ik tranen in m’n ogen:
Hij vertelde hoe hij er alles aan gedaan had om een jongetje te beschermen die zwaar mishandeld was door z’n meester*. De jongen verbleef een jaar in het kindercentrum en ging alle dagen naar school, tot hij zijn meester* tegenkwam op straat. Deze achtervolgde hem tot in het centrum, en eiste daar 'zijn garibou' terug. Toen de katholieke man als laatste reddingspoging de jongen terug bij z’n ouders wou brengen, wouden deze hem (in het bijzijn van de jongen!) voor wat geld verkopen!!! De jongen huilde en smeekte om het geld te geven, zodat hij mee kon met de katholieke man, maar deze kon zich niet in kinderhandel mengen en was verplicht de strijd op te geven.
Niet alle verhalen kunnen bemoedigend zijn...
pinkveeg
Tijdens mijn laatste dagen in Dakar, bezocht ik nog een centrum van een Canadese vrouw. Ze werkt niet alleen met garibous, maar heeft ook een school voor dove kinderen. Ik werd aan de kinderen voorgesteld in gebarentaal, en m’n naam ‘irene’ was een pinkveeg over de wang! Schitterend.
karate
Na m’n bezoekje amuseerde ik me nog even met drie knettergekke garibous die karate deden voor de camera.
Tijdens mijn laatste dagen in Dakar, bezocht ik nog een centrum van een Canadese vrouw. Ze werkt niet alleen met garibous, maar heeft ook een school voor dove kinderen. Ik werd aan de kinderen voorgesteld in gebarentaal, en m’n naam ‘irene’ was een pinkveeg over de wang! Schitterend.
karate
Na m’n bezoekje amuseerde ik me nog even met drie knettergekke garibous die karate deden voor de camera.
knikkeren
Ik bezocht nog een laatste dagcentrum voor garibous in Dakar (mijn favoriet!). Het personeel knikkerde met de kinderen, en elke garibou had z’n eigen tandenborstel.
Hoewel de meeste dagcentra enkel zorgen voor voeding en medische zorg (basisnoden), werden in dit centrum ook lessen lezen en schrijven georganiseerd.Hoewel de kinderen in dit centrum echt aandachtig luisterden, blijft het moeilijk om hen echt iets bij te brengen dat hen op lange termijn zal helpen. De jongens zijn namelijk gewend te komen en te gaan wanneer ze willen (of van hun meester* moeten), en dit gebrek aan stabiliteit is één van de grootste uitdagingen in het werken met garibous.
Ik bezocht nog een laatste dagcentrum voor garibous in Dakar (mijn favoriet!). Het personeel knikkerde met de kinderen, en elke garibou had z’n eigen tandenborstel.
Hoewel de meeste dagcentra enkel zorgen voor voeding en medische zorg (basisnoden), werden in dit centrum ook lessen lezen en schrijven georganiseerd.Hoewel de kinderen in dit centrum echt aandachtig luisterden, blijft het moeilijk om hen echt iets bij te brengen dat hen op lange termijn zal helpen. De jongens zijn namelijk gewend te komen en te gaan wanneer ze willen (of van hun meester* moeten), en dit gebrek aan stabiliteit is één van de grootste uitdagingen in het werken met garibous.
1 opmerking:
Kei leuk, een rek vol tandenborstels:)
Wel echt hartsverscheurend,ouders die hun kindje willen verkopen!dat moet een zware beslissing zijn geweest voor die man!
Een reactie posten