Théodore en ik waren te gast bij Mamadou en (Braziliaanse) Rejane voor een heel on-afrikaanse maaltijd. Niet alleen on-afrikaans omdat er behalve rijst ook lasagna was, maar zeker omdat er geen saus was bij de rijst. En vooral omdat iedereen met mes en vork at! Théodore zat aan het hoofd van de tafel ontzettend veel moeite te doen om niet op te vallen. Ik had geen half woord van hem nodig om te weten dat hij ontzettend op z’n ongemak was. Rijst eten zonder saus… daartoe kon hij zichzelf nog forceren. Maar eten met mes én vork, voelde voor hem als gedwongen worden op je handen te lopen in je blootje: absoluut iedereen kijkt naar je, en je zult zodadelijk tegen de muur knallen.
foto: Isabel, dochtertje van Rejane en Mamadou
Oma Mutsjes
Grootmoeder Ouattara is absoluut een zalig oud vrouwtje. Op het trouwfeest van Bernard en Aida had ze voor haar vijf kleinzonen mutsen gebreeën (ja, in Afrika)!! Kostelijk om vijf volwassen mannen met lichtblauwe wintermutsjes te zien. En oma zelf was er het volst van!
mooi dik
Toen ik afscheid nam van de familie Ouattara riep één van de zoons me bij zich. Hij legde me uit dat ik – eenmaal in België – maar op zoek moest gaan naar een vrouw voor hem. “Niet zo’n magere hé, als die lelijke Westerse ‘topmodellen’. Ze moet toch zeker molliger zijn dan jij!”
Ik heb het altijd zo grappig gevonden… dat als men hier tegen een vrouw zegt dat ze verdikt is, ze blozend “dankje” zegt. “Je ziet er goed uit” betekent meestal “je bent verdikt” (en omgekeerd!) en “oei het gaat niet goed met je zeker?” betekent dan dat je vermagerd bent.
garibou 1
Picknick was het plan, dus reden we naar het markt in het centrum van Banfora. Théodore wilde een paar mango’s kopen, maar het mango-mevrouwtje kon niet teruggeven op 200 f CFA (0,30 euro!). Voor 200 f kregen we echter veel meer mango’s dan Théodore op z’n eentje kon eten. Kwam daar toch juist een gariboutje langs. Ik riep hem bij ons en vroeg of hij zin had in mango’s. De hongerige jongen schudde heftig het hoofd, waarop Théodore en ik de kans kregen voor het eerst samen een garibou aan vitaminen te helpen, en nog wel in Banfora! We besloten dat dit moment symbool mocht staan voor onze toekomst. Er zullen nog veel gariboutjes volgen.
Picknick was het plan, dus reden we naar het markt in het centrum van Banfora. Théodore wilde een paar mango’s kopen, maar het mango-mevrouwtje kon niet teruggeven op 200 f CFA (0,30 euro!). Voor 200 f kregen we echter veel meer mango’s dan Théodore op z’n eentje kon eten. Kwam daar toch juist een gariboutje langs. Ik riep hem bij ons en vroeg of hij zin had in mango’s. De hongerige jongen schudde heftig het hoofd, waarop Théodore en ik de kans kregen voor het eerst samen een garibou aan vitaminen te helpen, en nog wel in Banfora! We besloten dat dit moment symbool mocht staan voor onze toekomst. Er zullen nog veel gariboutjes volgen.
1 opmerking:
Fijn laatste verhaaltje. Misschien kan je die mango verwerken in de naam van je nieuwe centrum..
Dag i
Een reactie posten