Dagboek Bobo (augustus: vervolg)

liefjes vader

I. (19) is hilarisch. Elke avond staat hij buiten met zijn liefje voor de poort van haar huis. De momenten dat hij niet bij haar kan zijn, neemt zij stiekem de telefoon van haar mama om I. te bellen of te rinkelen. Soms vergeet I. echter dat dit nummer van haar mama is! “Komt ge?” Mama had opgenomen… I. begon te liegen dat het verkeerd verbonden was en dat hij zelf in Ouagadougou was enzovoort. Het werd een heel heen en weer gebel tot de vader ertussen kwam en I. thuis uitgenodigd werd! I. smeekte me om mee te gaan want hij deed het in zijn broek van de schrik. Dus ik ging mee en samen spraken we met liefjes vader. Het kwam erop neer dat deze wou dat I. zijn dochter (en vrouw! haha) met rust liet, tenzij I. z’n vader stuurde om een huwelijk te regelen!

Michaël! (eind augustus)

Mijn neef Michael is aangekomen. ‘t Is echt wel fijn met hem: beetje de tourist uithangen, lekker eten, Bobo leren kennen, mijn Dioula oefenen met rasta’s die ons lastigvallen. We bezochten de oude moskee, de oude wijk van animisten, moslims, griotten en smeden. We zagen de heilige vissen, het bloed en de veren van dagelijkse dierenoffers, de fetishbeelden die aanbeden of geraadpleegd worden… Boeiend vreemd allemaal.

rupsen

Een echte Bobolees houdt van rupsen. De Peul moeten er meestal echter niets van weten. Als ik rups heb gegeten, moet ik achteraf 5 keer mijn tanden poetsen als ik nog met m’n Peulbroers wil praten… Onlangs hadden we (S. en ik) plots zin om over de markt te marcheren en te zingen: “An be situmu fe!” (wij willen rupsen!). Ik vond het zalig ons zo belachelijk te maken, en S. (13) deed ook heel enthousiast mee, maar J. (16) schaamde zich dood en vroeg er onmiddellijk mee op te houden.
Hmm, naar de markt gaan en zingen dat je op zoek ben naar rupsen… word je echt vrolijk van.