donderdag 18 augustus 2011

Dagboek Bobo (mei - juni 2011)


roze vuilnis buurt

M’n ‘overburen’ hebben een enorm huis, volledig roze geschilderd met lichtblauwe poort, trap en hek. Hilarisch. Vandaag krijgt het hele huis een nieuw laagje… want stel je voor dat het roze zou verbleken door de blakende Afrikaanse zon. Verder zie ik een vuilnisbelt als ik voor de poort van ons huis zit. Als de wind slecht zit en er een lading rotte mango’s worden gestort, is de stank echt niet te verdragen. Hier alvast een fotootje van het afval, en knal in het midden van de foto is ons huis.



diertjes

Zelf op de grootste wegen in de stad moet je steeds ezeltjes en geiten ontwijken. En tijdens het regenseizoen baden de varkens in de plassen op de Bobolese wegen. Heerlijk.



kogels

‘s Avonds werd er geschoten in Bobo. Huizen warden in brand gestoken, winkels beroofd en overal werd in de lucht geschoten. Mensen raakten gewond door ‘verdwaalde’ kogels en er werd een avondklok ingesteld vanaf 18 uur. Verschillende dagen ging het zo door. Ze kwamen ook in onze wijk en in de verte zag ik bolletjes vuur in de lucht. Ondertussen is alles weer rustig.

bevalling in de brousse

Het Peulvolk (etnie van de meeste van mn broers) is een volk apart. Zeer boeiend maar ingewikkeld, zeer veel regels, veel taboe, veel schaamte… Een vrouw mag bijvoorbeeld niet naar een man kijken die aan het eten is, of een man mag geen grapjes maken met de vrouw van zijn jongere broer, wel de vrouw van zijn oudere broers… enzovoort. Het is een nomadisch volk, en veel van de Peuljongens eten dagenlang enkel melk terwijl ze hun grazende runderen volgen. Ze slapen onderweg op de grond tussen de koeien en zelfs zwangere vrouwen bevallen in de brousse.

diefje

Iedereen zal het wel met me eens zijn dat het moeilijk is om met bandietenjongeren te werken zonder ooit bestolen te worden… Onlangs is één van de nieuwste broers er vandoor gegaan met m’n gsm en wat geld. We hebben hem niet meer terug gezien. Het was een goede les voor me en ik ben ‘blij’ dat het gebeurd is. Het was gedeeltelijk mijn eigen fout en ik heb er veel van geleerd. De andere broers waren echter wel heel boos, en één ervan voelde zich zelfs verschrikkelijk schuldig, want ik was naar Bobo gekomen voor de kinderen van Maison Refuge en dus het is ook hun fout dat ik nu bestolen ben =)

omelet

Ik voel me erg slap de laatste tijd: gebrek aan gevarieerd voedsel. We hebben al een maand geen vlees meer gezien en meestal eten we rijst of to met een beetje olie of saus. Vanaf nu ga ik af en toe omelet-tomaat moeten klaarmaken, want zo hou ik het niet lang vol. Eén van mijn verantwoordelijken hier zegt dat ik ook af en toe is zelf een goeie maaltijd moet klaarmaken of op restaurant moet gaan om in goede gezondheid wil blijven. Ze vindt dat ik mezelf verwaarloos… Vervelend wel, ik kan echt niet altijd voor 13 jongens koken of iedereen mee op restaurant nemen, maar als ik alleen mezelf verwen voel ik me verschrikkelijk ongemakkelijk. Zij hebben toch ook gezonder voedsel nodig?



eéndagsvlieg

Natuurlijk mag ik ook niet ondankbaar zijn, want af en toe krijg ik echt wel m'n nodige proteïnen binnen... Sinds het wat vaker regent zijn er namelijk heel wat eéndagsvliegen te vangen, en de smaak is best vergelijkbaar met die van omelet. Ik kom dus niks te kort.



broertje

Leeftijd is hier erg belangrijk. Een oudere broer mag zowat alles aan een jongere broer vragen en mag hem ook berispen en straffen. De jongste in de groep moet altijd alle karweitjes doen, en een kind staat altijd recht om een ouder persoon te laten zitten (zelfs als de ander maar enkele jaren ouder is). In het Dioula is er geen woord voor ‘broer’, enkel voor broertje en grote broer. Vanaf de eerste dag bleek dat mijn oudste broer op dezelfde dag als ik geboren is. Telkens opnieuw dezelfde discussie of hij me kleine zus mocht noemen. Ik weet dat ik geboren ben rond 16 uur, toch mama? Maar hij beweerde dat hij om 6 uur ‘s ochtends is geboren, hoewel hij het absoluut niet weet. Zelfs over de datum is hij denk ik niet 100 procent zeker en bewijzen kan hij het niet want hij heeft geen geboorteacte. Dus voorlopig ben ik de grote zus. Het zorgt allesinds dagelijks voor de grappigste discussies…

Peulvrouw

Ik word hier ‘pulo debbo’ genoemd : peulvrouw in het peul/fulfulde. Waarschijnlijk weet iedereen dat ik bij de peuljongens woon… Anderen beweren dan weer dat ik er echt op een vrouw van het Peulvolk lijk maar dat slaagt nergens op, tenzij ze enkel naar m'n armbanden kijken...

Geen opmerkingen: