morgen is het zover...
Zo'n 4500 kilometer ver om iets preciezer te zijn. Ik vertrek weer naar West-Afrika en zal daar waarschijnlijk toch een jaar of twee blijven hangen. Het zal weer even wennen zijn om op de grond te slapen, me aan een emmer te wassen en iedereen op straat uitgebreid te antwoorden dat het goed gaat met mij, met mijn mama, papa, man, kinderen, kleinkinderen, grootouders, buren,…
Ik zie ernaar uit vrienden en 'familie' in Ouagadougou terug te zien. Trouwe lezers herinneren zich misschien dat ik ooit vertelde over het gezellige neefje van Pagnagdé dat me ’s nachts nat plaste. Dit jongetje, mijn lieve vriend Judicaël, is tevens het ‘gezondste’ kindje dat ik in Afrika ben tegengekomen. Ik kijk ernaar uit weer van zijn grapjes te kunnen genieten… (als het maar niet elke nacht hetzelfde grapje is!)
Verder kijk ik uit naar het werk met de straatkinderen in Bobo. Ik ken voorlopig nog niets en niemand in Bobo en het is best spannend. Bedankt voor jullie steun en bemoedigingen allemaal, ik weet dat velen van jullie toch een beetje met me meegaan! Ik vertrek zeker niet alleen...
irene
2 opmerkingen:
Hey lieve Irene,
Het is goed om te weten dat je bij je aankomst daar in een keifijn gezin gaat ontvangen worden =) De jongen in de braadpan ziet er idd héél gezond uit =D Geniet van alle leuke en zalige dingen daar en wees van betekenis voor elkeen die God op jouw pad brengt, zoals je altijd al gedaan hebt. Moge onze God je zegenen in alles wat je onderneemt en doen lukken alles wat je hand raakt, opdat je veelvoudig vrucht mag dragen waar je ook gaat, tot Zijn eer.
Irene, je bent geweldig, een reuzin in Gods koninkrijk.
Groetjes,
Paulus
En nu ben ik al een paar dagen heel erg benieuwd naar je reisverhaal en aankomst in Ouagadougou... :) Geniet maar keiveel van je tijd daar bij je familie en vrienden!
Dikke knuf en veel liefs
van Jemimah die inderdaad met u meereist in gedachten :)
Een reactie posten